مِد کالا
در حال بارگزاری...

نخ جراحی پلی دیاکسانون (PDS) یکی از انواع نخهای بخیه قابل جذب مصنوعی و تک رشتهای است که بهطور گسترده در جراحیهای مختلف استفاده میشود. این نخ به دلیل ویژگیهای منحصر به فرد خود، از جمله استحکام بالا، جذب تدریجی و واکنش بافتی کم، جایگاه ویژهای در میان جراحان به خصوص جراحان عمومی و پلاستیک پیدا کرده است.
این نخ در بازار ایران به نام نخ جراحی pdo نیز شناخته می شود.
ماده اصلی تشکیلدهنده نخ PDS، پلی دیاکسانون است. این پلیمر مصنوعی به دلیل ویژگیهای خاص خود مانند مقاومت کششی بالا و جذب طولانی مدت (long term absorption)، برای استفاده در جراحیهایی که نیاز به حمایت بافتی طولانی (wound support) دارد مثل بخیه زدن بافت فاشیا یا غضروفی بسیار مناسب است.
نخ جراحی PDS به صورت تک رشتهای یا مونوفیلامنت تولید میشود، یعنی از یک رشته پیوسته تشکیل شده است. این ویژگی باعث میشود که نخ به راحتی از بافت عبور کند و خطر ایجاد عفونت را کاهش دهد.
نخهای جراحی پلیدیاکسانون یا PDS در انواع جراحیها عبارتند از:
در بعضی از جراحیها میتوان نخهای pds را جایگزین نخهای نایلون که یک نخ جراحی غیرجذبی و تک رشتهای است، کرد.
به طور کل بیشترین استفاده از نخهای جراحی پلیدیاکسانون برای بخیه زدن فاشیا و بافت زیرجلدی است. انتخاب نوع نخ جراحی به عوامل مختلفی مانند نوع بافت، محل جراحی، مدت زمان مورد نیاز برای حفظ استحکام و سلیقه جراح بستگی دارد.
از آنجایی که نخ PDS بهطور کامل جذب میشود، نیازی به برداشتن بخیه توسط پزشک نیست.
این نخ استحکام لازم برای نگهداری بافتها را تا زمان بهبود کامل زخم فراهم میکند.