دستهبندی: نخهای جراحی قابل جذب
نوع نخ: ویکریل (پلی گلایکولیک اسید) P.G.A
سایز نخ: 3/0
طول نخ: 75 سانتی متر
طول سوزن: 19 میلی متر
نخ جراحی ویکریل 3/0 کات 19 میلی متر
انتخاب برند
انتخاب سوزن
نخ بخیه ویکریل یکی از پرکاربردترین انواع نخهای بخیه چند رشتهای قابل جذب است که در بخیه زدن بر روی بافتهای نرم مثل عضلات و بافت زیر جلدی استفاده میشود. اینگونه نخها از 2 ساختار صنعتی پلی گلاکتین و پلیگلایکولیک اسید ساخته شده و به مرور زمان در بدن تجزیه شده و جذب میشوند. نخ بخیه پلی گلاکتین به دلیل خواصی مانند استحکام بالا، قابلیت گرهزنی خوب و مدت جذب قابل پیش بینی، جایگاه ویژهای در جراحیها دارد.
ساختار شیمیایی و خواص فیزیکی نخ بخیه پلی گلاکتین
نخ بخیه پلی گلاکتین یک پلیمر سنتزی (Synthetic Polymer) یا همان پلیمرهای مصنوعی است که از کوپلیمری شدن (ترکیب شدن – Copolymer) گلیکولیک اسید و لاکتیک اسید(مونومر قند) تولید میشود. نسبت دقیق این دو مونومر (مونومر – Monomer :مونومرها در حقیقت اجزای سازندهی مولکولهای پلیمری هستند) در خواص نهایی نخ تاثیرگذار است. ویژگی خطی و کریستالی ساختار پلیمری نخهای پلی گلاکتین (ویکریل) به آن استحکام و قابلیت جذب از طریق فرآیند هیدرولیز (توسط آب میان بافتی) میبخشد. این نخ بخیه در رنگ بنفش تولید میشوند.
نخ بخیه ویکریل PGA از جمله اولین نوع از نخهای جذبی چند رشتهای مصنوعی هستند که تولید شدهاند. ساختار آنها از پلی گلایکولیک اسید است. مدت زمان حمایت بافتی(استحکام کششی لازم تا زمانی که بافت بتواند خود را ترمیم کند) بین 3 الی 4 هفته و جذب کامل این نخ بخیه 70 الی 90 روز است.
ویژگیهای نخ بخیه پلی گلاکتین
1) قابل جذب: ساختار پلی گلاکتین به مرور زمان در بدن تجزیه شده و از بین میرود و نیازی به خارج کردن آن نیست.
2) استحکام بالا: نخ بخیه پلی گلاکتین استحکام بالایی دارد و برای بستن بافتهای زیر جلدی و عضلات مناسب است.
3) قابلیت گرهزنی خوب: به علت ساختار چند رشتهای، نخ بخیه پلی گلاکتین به راحتی گره میخورد و گرهها محکم و پایدار هستند.
4) حداقل واکنش بافتی: روکشدار بودن پلی گلاکتین 910، احتمال واکنش بافتی را به حداقل میرساند.
5) ساختار مصنوعی: نخهای بخیه پلی گلاکتین جزو نخهای مصنوعی است و خنثی(نخهایی که در بدن واکشن التهابی نمیدهند) هستند.
کاربردهای نخ بخیه ویکریل
نخ بخیه ویکریل PGA در انواع مختلف جراحیها برای بخیه زدن بافت عضلات و بافت زیرجلدی استفاده میشوند، از جمله:
- جراحی عمومی: برای بستن بافتهای نرم.
- جراحی زنان: برای بستن بافتهای شکمی و لگنی، در جراحیهای سزارین و هیسترکتومی.
- جراحی قلب و عروق: برای بستن لایههای عضلات و بافت زیر جلدی قفسه سینه.
- جراحی ارتوپدی: در جراحی تعویض مفصل زانو و لگن – کپسول مفصلی.
- جراحی چشم: در جراحی استرابیسم یا لوچی، برای ترمیم عضلات داخل کاسه چشم.
دستهبندی: نخهای جراحی قابل جذب